door Mirjam van der Linden, Volkskrant, 30 April 2007

The ungraspable, the suspense, the poetry, the strange: it is associations with the unknown that are constantly present in every detail. In light, sound, image, movement as well as in the three women themselves. It is suggestive and light, this conceptual dance, and it excels with such strong images, they seem to be choreographed by the millimeter. Even though a classical and well known theatrical effect - Nicole Beutler could not have chosen a better closing scene than the dry-ice-mist.

(Original)

Ook in Enter Ghost van de Duitse, in Nederland werkzame Nicole Beutler, is er iets vreemds met het schoeisel van de performers. Drie dames in ouderwetse rokjes en truitjes dragen kniekousen, maar dan over hun schoenen. Het is veelzeggend voor de bizarre wereld waarin Beutler ons meetrekt. Beutler heeft het over geesten en het geestelijke (de titel is een regieaanwijzing uit Shakespeares’s Hamlet) in een choreografie die zeer vormgericht, esthetisch en sferisch is, en naast alle beheersing en dosering extreem bizarre trekjest heeft.

Het toneel in Theater Kikker heeft coulissen gekregen zoals in een klassiek prosceniumtheater. Hierdoor stroomt een prachtig diffuus, schimmig licht de vloer op. Heel in de verte raspen de brushes van een drumstel en zoemt een electronische klank. In de bijna duisternis staat het drietaal roerloos of verplaatst zich kortstondig uniform, op een kluitje door de ruimte. Net als bij Teker lossen de lichamen als het ware op - in andere, niet menselijke vormen. de flarden grijs, beige en licht bruin zijn als vegen verf in een abstract schilderij.

Het ongrijpbare, de suspense, de poezie, het vreemde: het zijn associaties met het onbekende, die voortdurend en in alles voelbaar zijn. In het licht, het geluid, het beeld, de beweging, maar vooral in de drie vrouwen zelf. Totaal onverwacht maken ze nu en dan grote, clownachtige sprongen, kruipen achterwaards, draaien rond als figuurtjes op een speeldoos, vveren een wijdbeense boksdribbel of laten hun hakken denderen als galopperende hoeven.

Het is suggestief en licht, deze conceptuele dans, en blinkt uit in een tot op de millimeter gechoreografeerde beeldkracht. Met de ijsmist - een zeer klassiek en bekend theatraal effect - had Beutler geen beter einde kunnen kiezen. De grillige geest, die hier nu in wolkjes rondwaart, is volledig onvoorspelbaar.